İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, 2026 Temmuz ayında 214, yılın yedi ayında ise en az bin 279 işçinin iş cinayetinde hayatını kaybettiğine dair rapor paylaştı. Rapora göre Antalya’da dokuz işçi iş cinayetinde hayatını kaybetti.
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi, 2026 Temmuz ayında ve 2026’nın ilk yedi ayında iş cinayetlerinde hayatını kaybedenlerin verilerine ilişkin raporu kamuoyu ile paylaştı. Temmuz ayında en az 214 işçi, yılın yedi ayında ise en az bin 279 işçi hayatını kaybetti. Antalya’da ise rapora göre dokuz işçi iş cinayetinde hayatını kaybetti.
MÜCADELELERİ DEVAM EDEN VEYA KAZANIMLA SONUÇLANANLARA İLİŞKİN AÇIKLAMA
Raporun başlangıcında son bir ayda mücadeleleri hala devam eden veya kazanımla sonuçlananlar şu şekilde açıklandı:
“Bursagaz, İBB Ağaç A.Ş., Doruk Madencilik, Özel Sektör Öğretmenleri, Eti Gümüş, BBCA Storex, Panelsan, Of Çaysan, Vakıf Üniversitelerinde İşten Çıkarılan Akademisyenler, EPTA, Ursa Tersanesi, Bacım Sultan Öğrenci Yurdu, Global Tekstil, İnşaat İşçileri, EMO İstanbul Şubesi, GZH Lojistik, Büro Emekçileri, Platform Turizm AŞ, Hödlmayr Lojistik, Van BB İşçileri, Mersin Limanı, Hekimoğlu Döküm, Temel Conta, İÜ Çapa Efsane Kadro Yemekçilik, Beşiktaş Belediyesi, Özel İtalyan Lisesi, Yunus Emre Termik Santrali, Atakum Belediyesi, Nesko Maden, Emekli İşçiler, Körfez Global Tekstil, İstanbul 3. Havalimanı FUGO Yer Hizmetleri, AFP, Torbalı Belediyesi ve adını sayamadığımız onlarca işçi direnişini; Dilovası ve Gayrettepe Ailelerinin mücadelelerini selamlıyoruz”
YILIN YEDİ AYINDA YAŞANAN İŞ CİNAYETLERİ VERİLERİ
2026’nın Ocak ayında en az 155, Şubat ayında en az 129, Mart ayında en az 150, Nisan ayında en az 190, Mayıs ayında en az 213, Haziran ayında en az 228, Temmuz ayında en az 214 işçi toplamda en az bin 279 işçi hayatını kaybetti.
Geçmiş ayların iş cinayetleri bilgilerin her ay güncellendiği raporun verilerinin yüzde 56’sı ulusal basından yüzde 44’ü işçilerin mesai arkadaşları, aileleri, iş güvenliği uzmanları, iş yeri hekimleri, sendikalar ve yerel basından öğrenilen bilgilere dayandırıldı.
2026 yılının ilk yedi ayında iş cinayetlerinin aylara göre dağılımı şu şekilde:
Ocak ayında en az 155 işçi, Şubat ayında en az 129 işçi, Mart ayında en az 150 işçi, Nisan ayında en az 190 işçi, Mayıs ayında en az 213 işçi, Haziran ayında en az 228 işçi ve Temmuz ayında en az 214 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti.
İnşaat, yol: 58 işçi
Tarım, Orman: 45 emekçi (21 işçi ve 24 çiftçi)
Taşımacılık: 20 işçi
Gemi, tersane, deniz, liman: 18 işçi
Ticaret, büro, eğitim, sinema: 12 işçi
Metal: 10 işçi
Konaklama, eğlence: Dokuz işçi
Gıda, şeker: Beş işçi
Belediye, genel işler: Beş işçi
Madencilik: Dört işçi
Sağlık, Sosyal Hizmetler: Dört işçi
Petro-Kimya, Lastik : Üç işçi
Çimento, toprak, cam: Üç işçi
Enerji: İki işçi
Savunma, güvenlik: İki işçi
Banka, finans, sigorta: Bir işçi
Çalıştığı iş kolu belirlenemeyen: 13 işçi
Trafik, servis kazası nedeniyle: 40 işçi
Ezilme, göçük nedeniyle: 38 işçi
Yüksekten düşme nedeniyle: 31 işçi
Kalp Krizi, beyin kanaması nedeniyle: 25 işçi
Elektrik Çarpması nedeniyle: 15 işçi
Şiddet nedeniyle: 15 işçi
Patlama, yanma nedeniyle: 11 işçi
Zehirlenme, boğulma nedeniyle:11 işçi
Nesne Çarpması, düşmesi nedeniyle: Altı işçi
İntihar nedeniyle: Üç işçi
Kesilme, kopma nedeniyle:Bir işçi
Diğer nedenlerden dolayı: 18 işçi hayatını
Temmuz ayında iş cinayetlerinin yaş gruplarına göre dağılımı şöyle:
14 yaş ve altı: Dört çocuk işçi
15-17 yaş arası:Sekiz çocuk/genç işçi
18-29 yaş arası:53 işçi
30-49 yaş arası:86 işçi
50-64 yaş arası:41 işçi
65 yaş ve üstü:15 işçi
Yaşı bilinmeyen:Yedi işçi hayatını kaybetti
Temmuz ayında Türkiye’nin 55 şehrinde ve yurtdışında yedi ülkede (kısa vadeli çalışmak için gidilen veya Türkiye menşeili şirketlerde çalışan) iş cinayeti gerçekleştiği tespit edildi:
Antalya’da dokuz ölüm, İstanbul’da 26 ölüm, Ukrayna’da 10 ölüm, yedişer ölüm Aydın, Denizli ve Muğla’da; altışar ölüm Ankara, İzmir, Kastamonu, Mersin ve Şanlıurfa’da; beşer ölüm Adana, Bingöl, Gaziantep ve Tekirdağ’da; dörder ölüm Bursa, Kocaeli, Malatya, Manisa, Samsun, Sivas ve Suudi Arabistan’da; üçer ölüm Diyarbakır, Erzurum, Gümüşhane, Hatay, Kahramanmaraş, Konya, Sakarya, Van ve Rusya’da; ikişer ölüm Aksaray, Burdur, Kırklareli, Kırşehir, Kütahya, Mardin, Trabzon, Uşak, Yalova, Yozgat, Cezayir ve İtalya’da; birer ölüm Afyon, Amasya, Bartın, Bitlis, Çanakkale, Çankırı, Çorum, Elazığ, Eskişehir, Kars, Kilis, Kırıkkale, Ordu, Osmaniye, Şırnak, Tokat, Zonguldak, Belçika ve Macaristan’da meydana geldi.
TEMMUZ AYINDA İŞ CİNAYETLERİNDE HAYATINI KAYBEDEN 214 İŞÇİ
Mehmet Pehlivan, Furkan Efe Polat, Birkan Denizhan, Ersin Bilgi, Gül Keskin, Sedat Taşkın, Nurettin Pursuk, Hacı Çevik, Yasin Çelik, Ramazan Aydın, Selahattin Güçlü, Samet Sarıkaya, Mehmet Emin Uçar, Yusuf Erdem, Serdar Kaya, Ahmet Altınkaya, Musa Eker, Bayram Akbulut, Nejdet Yeşillik, Necdet Akgül, Fatih Ersöz, Samim Okur, Olcay Okur, Cihan Taş, İsmail Ersoy, Topçu Şahin, Hasibe Özdemir, Gürcan Arar, Bülent Bozkurt, Emced Sabuni, Bedir Doğan, Onur Demir, Yiğit Mehmet Kesme, Yalçın Çubukçu, Mehmet Karaman, Muhammed Şahin Yılmaz, Murat Çok, Beytullah Şahin, Süleyman Kaya, Enis Bayram, Halit Polattemur, Mehmet Tunca, Mahsum Özdemir, Güven Dilmaç, Osman Tercan, Fuat Elik, Cihan Pınar, Aydın Atılgan, Ahmet Açık, Taner Kutlay, Abdulkadir Altıkat, Yusuf Aydın, Atilla Öztürk, Cemil Şahinbaş, Habip Orhun, Azad Nagaş, Veysi Öztürk, Alpaslan Kaya, Emirhan Sarısu, Sinan Çay, Salih Çakır, Erkan Bent, Ali Şahin Elma, Bayram İpçi, Bayram Kara, Muhammed Kızılkan, Muhammed Mustafa Toruntay, Ersin Ertürk, Orhan Kamalak, Mustafa Özdemir, Fahri İskilipli, Kudret Erdoğan, Metin Demir, Serkan Kurt, Mehmet Emin Örde, İzzet Opçin, Lütfü Avcı, İlyas Danışan, Yusuf Atabey, Ali Ersan, Şenel Çelik, Necdet Bolat, Orhan Üçkuş, Mehmet Bakay, Cengiz Baş, Ömer Faruk Özçelik, İdris Akbulut, Cafer Ak, Cemal Taşkın, Mustafa Aydınlı, Şeyhmus Güneş, Fatih Çakır, Osman Ceylan, Yüksel Doğan, Kürşat Çetin, İsmail Çınar, Ahmet Ak, Engin Ulakçı, Baki Tunçbilek, Fırat Uçak, Hüseyin Yılmaz, Haydar Elidemir, Ali Şana, Halil İbrahim Sevimli, Volkan Baykal, Ali Öztürk, Şevket Uzun, Recep Sürekli, Emre Bozdoğan, Yahya Çay, Şeyhmus Tazecan, Abdullah Ser, Veysi Kartal, Cemal Odabaş, Yalçın Zülfükar Kumur, Savaş Çakar, Kaan Duman, Osman Mete Kuru, Suat Arı, Volodymyr Mykhailov, Akhil Joyan, Abhishek Nishad, Gurpreet Singh Bhatt, Jagan Singh, Mustafa Ammar, Aymen Deifallah, Rakan Bishara, Yasser Santali, Mohammad Al-Baghdadi, Yasin Konya, Kadir Kamilçelebi, Mert Özcan, Dinçer Biçer, Ayla Çiçek, Onur Doğan, Ali Parlak, Samet Aksoy, İbrahim Yavçıner, Cemil Vural, Esmanur Polat, Samet Kurnaz, Süleyman Tuna Ergüler, Eymen Enes Aygece, Merve Yılmazeli, Mehmet Akif Güler, Merih Umutlu, Mehmet Ali Kartal, Ömer Kaplan, Yıldırım Alan, Ömer Sütçü, Emre Çelik, Hanife Demirci, İbrahim Halil Başgüden, Ziya Erdem Güngör, Eyüp Çorbacı, Kalender Yalçın, Nesimi Erdoğan, Ali Baki, Onur Yılmaz, Cihat Akar, Süleyman Erkmen, Batuhan Aktaş, Aydın Battal, Murat Çak, Yüsra Topçu, Şaban Tanrıverdi, Salih Caygın, Anıl Çılgın, İlhan Aydın Kartal, Yasin O., Mustafa Savaş, Emrah Evcan, Melih Ertekin, İsmail Ödemiş, Mahmut Öğün, Halil Yalaz, Ali Er, Selver Güngör, Mehmet Yalçınkaya, İmam Polat, Mehmet Ezer, Rojda Akın, Mahmut Madak, Hasan Çoban, Arda Çamlıtepe, Mecnun Demir, Emre Dalyan, İbrahim Ateş, Bahram Doudkanlouymilan, Fikri Taşpınar, İbrahim İkiz, Ruhullah Nazari, Fatma Duran, Erdoğan Kahraman, Hüseyin Kaymak, Ayhan Şahin, Tezcan Karabacak, Hamit Yıldız, Mümin Akduman, Bahri Tokuş, Veli Bozkuş, Yakup Şahin, Ali Kolcu, Ali Bayazıt, Yaşar Oturak, Abdulkadir G., Zerda Şahin, Gülseren Şahin, Mustafa Ali Daşdemir, Bilal Şimşek ve ismi öğrenilemeyen dört işçi.
NEDEN İŞ CİNAYETİ?
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, iş cinayetleri için şu bilgilendirmeyi yapıyor:
İSİG Meclisi; bütün iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenebilir olduğunun bilinciyle, yaşanan işçi ölümlerini ‘iş kazası’ olarak değil ‘iş cinayeti’ olarak tanımlar. Bu noktada işçilerin sağlığının her türlü ekonomik çıkardan, büyümeden önce geldiğini savunur. Çalışma ortamında emekçilerin ölümünün, sakat kalmasının, psikolojik ve fizyolojik sağlıklarını kaybetmelerinin gerçek nedenini, emeği sadece artı değer elde etme aracı olarak gören, emekçiyi bütünsel bir insan olarak kabul etmeyen kapitalist sistem olduğunu tespit eder.
