İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi verilerine göre, 2026 yılının Şubat ayında en az 126 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti. Rapora göre Şubat ayında Antalya’da en az altı işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti.
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, 2026 yılı Şubat ayı İş Cinayetleri Raporu’nu kamuoyuyla paylaştı. Ulusal ve yerel basın verileri ile iş güvenliği uzmanları, sendikalar ve ailelerden gelen bilgilere dayanarak hazırlanan rapora göre, Şubat ayında en az 126 işçi iş cinayetinde yaşamını yitirdi.
Raporda ayrıca, 6 Şubat 2023 depremlerinin ardından geçen üç yıllık süreçte, deprem bölgesindeki inşa faaliyetlerinde yaşanan iş cinayetlerine dair veriler de yer aldı.
Şubat ayı verilerine göre Antalya, alrı iş cinayeti ile en çok ölümün yaşandığı iller arasında üçüncü sırada yer aldı. 2026 yılının ilk iki ayında kentte yaşanan iş cinayetlerinin çoğunlukla inşaat ve hizmet sektöründe yoğunlaştığı görüldü.
DEPREM BÖLGESİ İNŞAATLARINDA EN AZ 296 ÖLÜM
Raporun özel bölümünde, 6 Şubat depremlerinden etkilenen 11 ilde yürütülen yeniden inşa çalışmalarındaki iş cinayetlerine dikkat çekildi. Verilere göre, son üç yılda deprem şehirlerindeki inşaatlarda en az 296 işçi hayatını kaybetti.
Bu bölgelerdeki ölümlerin yüzde 43’ünün yüksekten düşme, yüzde 26’sının ise ezilme ve göçük nedeniyle gerçekleştiği tespit edildi. Yaşamını yitiren işçilerin 15’inin çocuk, 22’sinin ise göçmen olduğu bilgisi paylaşıldı.
EN ÇOK CAN KAYBI İNŞAAT VE TAŞIMACILIKTA
Şubat ayı verilerine göre iş cinayetlerinin iş kollarına göre dağılımı paylaşıldı. Raporda en çok iş cinayetinin işlendiği işkolu olarak inşaat ve yol yer aldı.
Sektörel bazda bakıldığında ise sanayi sektöründe 49, hizmet sektöründe 40, inşaatta 30 ve tarımda yedi işçinin yaşamını yitirdiği bildirildi.
İşkolu dağılımında şu veriler paylaşıldı:
İnşaat, yol işkolunda 27 işçi; taşımacılık işkolunda 21 işçi; ticaret, büro, eğitim, sinema işkolunda 12 işçi; metal işkolunda 10 işçi; madencilik işkolunda sekiz işçi; belediye, genel işler işkolunda sekiz işçi; tarım, orman işkolunda yedi emekçi (dört işçi ve üç çiftçi); gıda, şeker işkolunda beş işçi; ağaç, kağıt işkolunda dört işçi; sağlık, sosyal hizmetler işkolunda dört işçi; konaklama, eğlence işkolunda dört işçi; enerji işkolunda üç işçi; savunma, güvenlik işkolunda üç işçi; tekstil, deri işkolunda iki işçi; iletişim işkolunda iki işçi; banka, finans, sigorta işkolunda bir işçi; çimento, toprak, cam işkolunda bir işçinin yaşamını yitirdiği aktarıldı.
Ayrıca, elde edilen veriler ışığında dört işçinin çalıştığı işkolunun tespit edilemediği belirtildi.
ÖLÜM NEDENLERİ VE YAŞ GRUPLARI
İş cinayetlerinin nedenleri arasında ilk sırayı 36 ölümle trafik ve servis kazaları aldı. Bunu 19 ölümle yüksekten düşme, 18 ölümle ezilme ve göçük vakaları takip etti. Ayrıca Şubat ayı içerisinde 10 işçinin iş yeri içerisinde veya işe bağlı olarak intihar ettiği, 17 işçinin ise kalp krizi veya beyin kanaması sonucu yaşamını yitirdiği kaydedildi.
Raporda iş cinayetlerinin yaş dağılımı şu şekilde verildi:
18-29 yaş arası 29 işçi, 30-49 yaş arası 52 işçi, 50-64 yaş arası 31 işçi, 65 yaş ve üstü yedi işçi yaşamını yitirdi.
Ayrıca raporda, iş cinayetlerinde hayatını kaybeden yedi işçinin yaş bilgisine ulaşılamadığı paylaşıldı.
SENDİKASIZLIK VE GÖÇMEN EMEĞİ
Raporda paylaşılan verilere göre, Şubat ayında hayatını kaybeden işçilerin 123’ü (yüzde 99,21) herhangi bir sendikaya üye değilken, sadece bir işçinin sendikalı olduğu tespit edildi. Hayatını kaybeden işçilerin üçünün kadın, altısının ise göçmen (İran, Suriye, Azerbaycan ve Pakistan uyruklu) olduğu bilgisine yer verildi.
Raporun tamamını okumak için tıklayın.
NEDEN İŞ CİNAYETİ?
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, iş cinayetleri için şu bilgilendirmeyi yapıyor:
İSİG Meclisi; bütün iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenebilir olduğunun bilinciyle, yaşanan işçi ölümlerini ‘iş kazası’ olarak değil ‘iş cinayeti’ olarak tanımlar. Bu noktada işçilerin sağlığının her türlü ekonomik çıkardan, büyümeden önce geldiğini savunur. Çalışma ortamında emekçilerin ölümünün, sakat kalmasının, psikolojik ve fizyolojik sağlıklarını kaybetmelerinin gerçek nedenini, emeği sadece artı değer elde etme aracı olarak gören, emekçiyi bütünsel bir insan olarak kabul etmeyen kapitalist sistem olduğunu tespit eder.“
