Antalya’da bekar çalışanlar için sosyal yaşam seçenekleri geniş olsa da yüksek kira ve tek gelirle konut kurma maliyeti barınmayı temel sorun haline getiriyor.
Antalya turizm, sağlık, hizmet, perakende, lojistik ve farklı sektörlerde çalışan geniş bir nüfusa sahip. Başka şehirlerden işe gelerek tek başına yaşayanlar da bu nüfusun önemli parçalarından biri. Ancak kentte “bekar çalışan” kategorisinde kaç kişinin yaşadığını, hangi ilçelerde yoğunlaştığını ve gelirinin ne kadarını konuta ayırdığını gösteren güncel bir resmî veri seti bulunmuyor.
Bu nedenle Antalya’da bekar çalışanların yaşam koşullarını değerlendirirken konut piyasası, ücret düzeyi, tek kişilik hanelerin harcama yapısı ve kamusal sosyal yaşam olanaklarını birlikte incelemek gerekiyor.
2026 verileri özellikle barınmada dikkat çekici bir tablo ortaya koyuyor. Türkiye’de aylık net asgari ücret 28 bin 75,50 TL iken Antalya’da Ağustos 2026 itibarıyla bir artı bir konutların medyan kirası yaklaşık 15 bin 875 TL seviyesindeydi. İki artı bir konutlarda medyan yaklaşık 22 bin 500 TL’ye çıkıyordu.
Bu rakamlar, asgari ücret düzeyinde tek gelirle yaşayan bir çalışanın yalnız kira için gelirinin önemli bölümünü ayırması gerektiğini gösteriyor.
Antalya’da kaç kişi yalnız yaşıyor?
Antalya özelinde “yalnız yaşayan çalışan” sayısı güncel kamu bültenlerinde ayrı bir kategori olarak açıklanmıyor.
Üstelik yalnız yaşayan kişi ile bekar çalışan aynı kavram değil.
Tek kişilik hanede yaşayan kişi emekli, öğrenci, çalışan veya farklı bir grupta olabilir. Bekar bir çalışan ise ailesiyle veya ev arkadaşıyla yaşayabilir.
Türkiye genelindeki eğilim ise tek kişilik hanelerin büyüdüğünü gösteriyor. TÜİK’e göre yalnız yaşayanlardan oluşan tek kişilik hanelerin toplam haneler içindeki oranı 2014’te yüzde 13,9 iken 2025’te yüzde 20,5’e çıktı.
Bu değişim, konut piyasasının yalnız aileler için değil tek başına yaşayan kişiler için de uygun büyüklük ve maliyette konut üretmesini giderek daha önemli hale getiriyor.
Antalya’da tek başına ev kiralamak ne kadar zor?
2026 kira göstergeleri tek gelirle konut kiralamanın neden zorlaştığını ortaya koyuyor.
Antalya Kent Haber’in 7 Ağustos 2026 tarihli kiralık konut incelemesinde kent genelinde:
1+1 konut medyan kirası: yaklaşık 15 bin 875 TL
2+1 konut medyan kirası: yaklaşık 22 bin 500 TL
Genel konut kirası medyanı: yaklaşık 23 bin TL
olarak hesaplandı. Bu değerler gerçekleşmiş kira kontratlarını değil güncel piyasa ve ilan göstergelerini ifade ediyor.
Haziran 2026 sonundaki başka bir piyasa göstergesinde Antalya’daki ortalama kiralık konut bedeli 27 bin 317 TL, ortalama metrekare kirası ise 284 TL olarak hesaplandı.
Dolayısıyla Antalya’da yalnız yaşayan düşük ücretli bir çalışanın kira tercihinde önemli ölçüde sınırlanması mümkün.
Asgari ücretli bir çalışan bir artı bir eve çıkabilir mi?
2026 net asgari ücreti 28 bin 75,50 TL.
Ağustos ayındaki 15 bin 875 TL’lik bir artı bir medyan kira göstergesi esas alındığında kira tek başına net asgari ücretin yarısından fazlasına karşılık geliyor.
Üstelik konut gideri kirayla bitmiyor.
Aidat, elektrik, su, internet, ısınma veya klima, mutfak gideri, ulaşım ve diğer temel ihtiyaçların da aynı gelirden karşılanması gerekiyor.
Bu nedenle bir artı bir dairenin fiyat olarak ilan piyasasında bulunabiliyor olması, düşük gelirli bir bekar çalışan açısından ekonomik olarak erişilebilir olduğu anlamına gelmiyor.
Ortalama kira asgari ücrete çok yakın
Antalya genelinde Haziran sonu için hesaplanan 27 bin 317 TL’lik ortalama kira göstergesi, 28 bin 75,50 TL olan 2026 net asgari ücretine oldukça yakın.
Bu iki veri farklı yöntemlerle oluşturulduğu ve her çalışan asgari ücret almadığı için doğrudan bütün çalışanlara genellenemez.
Ancak düşük gelirli ve tek maaşla yaşayan bir kişi açısından ortalama büyüklükte bir konutun neden erişilebilir olmaktan çıktığını gösteren güçlü bir karşılaştırma sunuyor.
Tek kişilik haneler konuta daha fazla bütçe ayırıyor
Antalya’ya özgü olmasa da TÜİK’in 2025 Hanehalkı Tüketim Harcaması araştırması sorunun yalnız kira seviyesinden ibaret olmadığını gösteriyor.
Türkiye genelinde tek kişilik haneler tüketim harcamalarının yüzde 41’ini konut ve kiraya ayırdı.
Altı ve daha fazla kişiden oluşan hanelerde aynı oran yüzde 24,4 seviyesindeydi.
Bu farkın temel nedenlerinden biri konutun sabit giderlerinin paylaşılmaması.
Tek yaşayan kişi kira, internet, aidat ve birçok temel gideri tek gelirle karşılıyor. İki veya daha fazla gelir sahibinin aynı evde yaşadığı hanelerde ise bazı giderler paylaşılabiliyor.
Bekar çalışanlar için ev arkadaşı modeli yeniden önem kazanıyor mu?
Yüksek kira koşullarında ev paylaşımı ekonomik açıdan daha ulaşılabilir bir seçenek haline gelebiliyor.
Örneğin iki kişi aynı iki artı bir konutun kirasını ve ortak faturalarını paylaştığında kişi başına düşen barınma maliyeti tek başına bir artı bir kiralamaya göre daha düşük olabilir.
Ancak Antalya’da çalışanların ne kadarının ev arkadaşıyla yaşadığını gösteren güncel veri bulunmuyor.
Ayrıca ev paylaşımı herkes için uygun değil. Çalışma saatleri, özel alan ihtiyacı, ortak giderler ve ev sahibinin kiralama koşulları bu modelin uygulanabilirliğini etkileyebiliyor.
Küçük daire sayısı yeterli mi?
Bekar çalışanlar açısından yalnız kira miktarı değil konut tipinin arzı da önemli.
Bir kişi için geniş üç artı bir konut ekonomik veya işlevsel olmayabilir. Bir artı bir ve küçük iki artı bir daireler ise tek yaşayan çalışanlar için daha uygun seçenekler oluşturabilir.
Antalya’daki öğrenci konutları üzerine Ağustos 2026’da yapılan piyasa incelemesi bir artı bir dairelerde belirgin bir kiralık konut piyasası bulunduğunu gösteriyor.
Ancak “Antalya’daki küçük konut arzı bekar çalışan nüfusuna yeterli mi?” sorusunu yanıtlayacak arz-talep karşılaştırması kamuya açık değil.
Konyaaltı’nda tek başına yaşamak neden daha pahalı olabilir?
Konyaaltı sahil, sosyal yaşam ve açık alan erişimi nedeniyle tek yaşayan çalışanların değerlendirebileceği ilçelerden biri.
Ancak konut maliyetleri kent ortalamasının üzerinde olabiliyor.
Ağustos 2026 başındaki üç artı bir kiralık konut incelemesinde Konyaaltı’nda yaklaşık 33 bin-65 bin TL arasında ilanlar görülürken Muratpaşa’da 20 bin-60 bin TL aralığı bulunuyordu. Bu rakamlar doğrudan bir artı bir piyasasını göstermese de ilçeler arasındaki genel kira baskısına ilişkin fikir veriyor.
Sahile, kafelere ve sosyal alanlara yakınlık arttıkça aynı bütçeyle daha küçük veya daha eski konuta yönelmek gerekebiliyor.
Muratpaşa neden bekar çalışanlar için önemli?
Muratpaşa’da iş merkezleri, hastaneler, mağazalar, restoranlar, kafeler, kültür merkezleri ve toplu taşıma seçenekleri geniş bir alana yayılıyor.
Bu nedenle merkezi bölgelerde çalışan biri açısından işe ulaşım süresini azaltabilecek konut seçenekleri bulunabilir.
Ancak ilçenin tamamında kira düzeyi aynı değil.
Fener, Şirinyalı ve Çağlayan gibi kıyıya yakın mahallelerle kent merkezinin daha iç kesimleri arasında fiyat farklılıkları oluşabiliyor.
Dolayısıyla sosyal yaşama yakın olmanın maliyeti konut bütçesine yansıyabiliyor.
Kepez daha erişilebilir bir alternatif mi?
Antalya’nın Ağustos 2026 üç artı bir kira incelemesinde Kepez’de yaklaşık 20 bin-32 bin 500 TL aralığında ilanlar görülüyordu. Döşemealtı’nda ise yaklaşık 18 bin-45 bin TL arasında geniş bir aralık bulunuyordu.
Bu göstergeler merkezdeki bazı sahil bölgelerine göre daha düşük bütçeli seçeneklerin bulunabileceğini gösteriyor.
Fakat daha düşük kira her zaman daha düşük toplam yaşam maliyeti anlamına gelmeyebilir.
İş yeri Muratpaşa, Lara veya Konyaaltı’ndaysa günlük ulaşım süresi ve ulaşım harcaması artabilir.
Bu nedenle bekar çalışan açısından konut kararında kira artı ulaşım maliyetini birlikte hesaplamak gerekiyor.
İşe yakın yaşamak mı, ucuz ev tutmak mı?
Antalya’da tek yaşayan çalışanların temel ikilemlerinden biri bu.
Merkeze yakın mahallede yüksek kira ödemek ulaşım süresini azaltabilir.
Daha uzak bir mahallede daha uygun konut bulmak ise aylık ulaşım gideri ve yolda geçirilen süreyi artırabilir.
Özellikle vardiyalı çalışanlar açısından toplu taşımanın çalışma saatleri de önem kazanıyor.
Turizm, sağlık, güvenlik, havalimanı, lojistik ve yeme-içme sektörlerinde gece veya erken sabah vardiyası bulunan çalışanların konut seçimi yalnız kira fiyatıyla yapılamıyor.
Depozito ve taşınma maliyeti de sorun
Yeni eve çıkmanın maliyeti ilk ay kirasından ibaret değil.
Depozito, taşınma, abonelikler ve gerektiğinde eşya alımı başlangıç maliyetini yükseltiyor.
Antalya’daki Ağustos 2026 taşıma piyasası incelemesinde tam eşyalı bir artı bir konutun şehir içi taşınma maliyeti yaklaşık 12 bin-22 bin TL aralığında görülüyordu.
Bu rakamlara yeni mobilya veya beyaz eşya dahil değil.
Dolayısıyla Antalya’ya yeni iş için gelen tek çalışan açısından barınma sorunu yalnız aylık kira değil, eve ilk girişte gereken toplu para üzerinden de değerlendirilmeli.
Eşyalı evler çözüm olabilir mi?
Eşyalı konutlar başka şehirden Antalya’ya gelen çalışanlar açısından mobilya ve taşınma maliyetini azaltabilir.
Ancak eşyalı konutlarda kira bedelinin daha yüksek olabilmesi veya kiralamanın sezonluk koşullara bağlanması ayrı bir sorun yaratabilir.
Özellikle turistik bölgelerde bazı evlerin yaz aylarında kısa süreli kullanıma yönelmesi uzun dönem çalışanların konut arayışını etkileyebiliyor.
Antalya’daki kiralık konut incelemesinde de sezonluk kullanım ve yıl boyunca uygun fiyatlı konut arzının sınırlılığı kiralık ev bulmayı zorlaştıran etkenler arasında gösteriliyor.
İşveren lojmanı çözümün parçası olabilir mi?
Özellikle turizm sektöründe personel lojmanı barınma sorununu azaltabilen modellerden biri.
Ancak Antalya’daki bütün çalışanların lojman erişimi bulunmuyor.
Perakende, ofis, sağlık, küçük işletmeler, çağrı merkezleri veya hizmet sektörünün farklı alanlarında çalışanlar çoğunlukla konutunu kendisi bulmak zorunda.
Ayrıca Antalya genelinde kaç çalışanın işveren tarafından sağlanan konutta kaldığını gösteren güncel bir kamu verisi bulunmuyor.
Bu nedenle lojman sistemi belirli sektörler için çözüm oluştururken kent genelindeki bekar çalışan barınmasını tek başına karşılayabilecek bir model değil.
Sosyal yaşam açısından Antalya avantajlı mı?
Barınmadan farklı olarak sosyal yaşam açısından seçenek çeşitliliği yüksek.
Antalya’da sahil, park, yürüyüş alanları, kütüphaneler, kültür merkezleri, sergiler, festivaller ve spor alanları ücret ödemeden veya düşük maliyetle kullanılabilecek alternatifler oluşturuyor.
Antalya Büyükşehir Belediyesinin Doğan Hızlan Kütüphanesi araştırma ve okuma salonları ile bahçe alanını yerli ve yabancı bütün kent kullanıcılarına açıyor. Kütüphanede kültürel ve eğitici etkinlikler de düzenleniyor.
Bu tür kamusal mekânlar tek yaşayan çalışanlar açısından yalnız çalışma değil sosyalleşme ve kentle ilişki kurma imkânı da sağlayabiliyor.
Konyaaltı’nda ücretsiz çalışma alanları bulunuyor
Konyaaltı Belediyesi bünyesindeki KOSHİM Kütüphanesi ve HayatPark içerisindeki Trebenna Okuma Evi 2026’da hizmet vermeye devam ediyor.
Belediye, her iki alanın da farklı yaş gruplarına açık çalışma ve okuma ortamı sunduğunu belirtiyor. Trebenna Okuma Evi’nde ücretsiz internet hizmeti de bulunuyor.
Bu tür alanlar özellikle evinin fiziksel koşulları çalışmaya uygun olmayan veya kafelerde düzenli harcama yapmak istemeyen çalışanlar için ekonomik bir alternatif oluşturabilir.
Kültür-sanat etkinliklerinin bir bölümü ücretsiz
Muratpaşa Belediyesi Eylül 2026 etkinlik takviminde sergiler, festivaller, konserler ve çeşitli kültürel buluşmalar yer alıyor.
Takvimde ücretli tiyatro ve gösterilerin yanında halka açık etkinlikler de bulunuyor. Eylül ayında düzenlenen Antalya Gitar Festivali konserleri ile çeşitli sergiler ve etkinlikler belediyenin kültür takviminde yer aldı.
Muratpaşa Belediyesi ayrıca kültür ve sanat salonlarını çeşitli sosyal ve kültürel faaliyetler için kullanıyor ve yıl boyunca festival, sergi, müzik ve sanat programları gerçekleştiriyor.
Bu tablo Antalya’da sosyalleşmenin yalnız özel işletmeler üzerinden gerçekleşmek zorunda olmadığını gösteriyor.
Hemşehri ve kültür etkinlikleri yeni gelen çalışanlara alan açıyor
Antalya yoğun göç alan bir kent olduğu için farklı şehirlerden gelenlerin oluşturduğu sosyal ağlar da güçlü.
Muratpaşa’da Eylül 2026’da düzenlenen Yöreler Renkler Festivali’ne 83 hemşehri ve kültür derneği katıldı. Dokuz günlük program Türkiye’nin farklı bölgelerinden gelen toplulukları aynı kent meydanında buluşturdu.
Bu tür etkinlikler Antalya’ya yeni taşınan, ailesinden uzakta yaşayan çalışanların sosyal çevre kurması açısından önemli olabilir.
Ancak sosyal bağların ne kadar güçlü kurulduğunu ölçen bir Antalya araştırması bulunmuyor.
Bekar çalışan için kafe ve restoran hayatı pahalılaşabilir mi?
Sosyal yaşamın önemli bölümü özel işletmeler üzerinden kurulduğunda kişinin bütçesi daha belirleyici hale geliyor.
Tek başına yaşayan çalışan konut ve faturaların tamamını kendisi karşılıyorsa gelirden eğlence, restoran, kafe, spor veya kültürel faaliyetler için kalan miktar azalabilir.
TÜİK’in 2025 verisinde tek kişilik hanelerin tüketim harcamalarının yüzde 41’ini konut ve kiraya ayırması bu durumu Türkiye ölçeğinde gösteriyor.
Bu nedenle Antalya’da sosyal mekân sayısının fazla olması, bütün çalışanların bu mekânlara ekonomik olarak aynı ölçüde erişebildiği anlamına gelmiyor.
Açık alanlar sosyal yaşam maliyetini azaltıyor
Antalya’nın iklimi ve sahil yapısı sosyal yaşam açısından önemli bir avantaj oluşturuyor.
Parklarda yürüyüş, sahil kullanımı ve açık alanda buluşma gibi aktiviteler restoran veya eğlence mekânına göre daha düşük maliyetli seçenekler sunabiliyor.
Bu açıdan kamusal alanların niteliği tek yaşayan çalışanlar için ekonomik bir konu haline geliyor.
Bank, gölge, aydınlatma, toplu taşıma bağlantısı, tuvalet ve içme suyu gibi hizmetlerin bulunduğu erişilebilir açık alanlar, düşük maliyetli sosyalleşmenin kapsamını genişletebilir.
Yalnız yaşamak sosyal izolasyon anlamına mı geliyor?
Hayır.
Tek başına yaşamak ile yalnızlık veya sosyal izolasyon aynı şey değil.
Bir çalışan iş arkadaşları, arkadaş çevresi, spor grupları, kurslar veya kültürel etkinlikler üzerinden geniş bir sosyal ağ oluşturabilir.
Bunun tersi olarak kalabalık bir evde yaşayan kişi de sosyal açıdan izole olabilir.
Dolayısıyla Antalya’daki bekar çalışanların sosyal ilişkilerinin niteliği hakkında hane yapısından hareketle sonuç çıkarmak doğru değil.
Kentte bu gruba özel sosyal izolasyon araştırması bulunmadığı için sorunu rakamlandırmak da mümkün değil.
Vardiyalı çalışanlar sosyal yaşamdan daha az mı yararlanıyor?
Bu konuda Antalya özelinde güncel veri bulunmuyor.
Ancak vardiyalı çalışma, sosyal hayatın zamanlamasını etkileyebilir.
Akşam çalışan bir restoran personeli, gece vardiyasındaki sağlık çalışanı veya sabah erken saatlerde görev yapan havalimanı çalışanı kültür etkinliklerinin düzenlendiği standart saatlere katılmakta zorlanabilir.
Bu nedenle kentte sosyal yaşamın yeterliliğini yalnız mekân sayısıyla ölçmek eksik.
Etkinlik saatlerinin ve toplu taşımanın farklı çalışma düzenlerine uygunluğu da erişilebilirliğin bir parçası.
Sosyal yaşam merkez ilçelerde mi yoğunlaşıyor?
Kültür, sanat ve yeme-içme seçeneklerinin önemli bölümü Muratpaşa ve Konyaaltı gibi merkezi ilçelerde yoğunlaşıyor.
Bunun sonucu olarak daha düşük kira nedeniyle kentin dış bölgelerinde yaşayan çalışan sosyal etkinliklere ulaşmak için daha fazla yolculuk yapmak zorunda kalabilir.
Bu durum “ucuz konut ile sosyal hayata yakınlık” arasında yeni bir denge oluşturuyor.
Merkezde yüksek kira ödeyen çalışan ulaşımda avantaj kazanabilirken daha uygun kira için uzaklaşan kişi ulaşım maliyeti ve zaman kaybıyla karşılaşabilir.
Tek gelirli yaşam neden daha kırılgan?
İki kişinin birlikte yaşadığı bir hanede kira ve faturaların iki gelir arasında paylaşılması mümkün.
Tek yaşayan çalışanda ise iş veya gelir kaybı doğrudan bütün hane bütçesini etkileyebilir.
Beklenmedik sağlık gideri, taşınma, depozito veya yüksek bir elektrik faturası ikinci bir gelir olmadığı için bütçe üzerinde daha büyük etki yaratabilir.
Bu durum özellikle gelirinin büyük bölümünü kiraya ayıran çalışanlar açısından barınma güvencesini daha kırılgan hale getirebilir.
Türkiye’de konut zaten en büyük harcama kalemi
TÜİK’in 2025 Hanehalkı Tüketim Harcaması araştırmasına göre bütün hanelerde en yüksek harcama payı yüzde 29,3 ile konut ve kiraya ayrıldı.
Temel gelir kaynağı maaş, ücret veya yevmiye olan hanelerde konut-kira payı yüzde 26,4 oldu. Tek kişilik hanelerde ise oran yüzde 41’e yükseldi.
Bu rakamlar Türkiye genelini kapsıyor ve Antalya’daki bekar çalışanların birebir harcama oranı değil.
Ancak tek başına yaşayan ücretlilerin yüksek kira kentlerinde neden daha fazla baskı altında kalabileceğini açıklıyor.
Antalya’da sosyal yaşam var, fakat erişim gelirle bağlantılı
Kentte kültür merkezlerinden sahil alanlarına, kütüphanelerden festivallere kadar geniş bir sosyal altyapı bulunuyor.
Örneğin Muratpaşa Belediyesi’nin Eylül 2026 takvimi aynı ay içerisinde ücretsiz sergi ve halka açık etkinliklerin yanında ücretli tiyatro ve stand-up gösterilerinin de bulunduğunu gösteriyor.
Bu çeşitlilik farklı bütçelere seçenek sağlıyor.
Ancak kişinin yüksek kira ve temel giderlerden sonra harcanabilir gelirinin düşük kalması, ücretli sosyal yaşam seçeneklerine erişimi sınırlayabilir.
Dolayısıyla sosyal hayatın varlığı ile ekonomik olarak erişilebilir olması birbirinden farklı konular.
Çözüm yalnız daha fazla bir artı bir konut yapmak mı?
Tek yaşayan çalışanların barınma sorununda küçük konut üretimi önemli olabilir ancak tek başına yeterli değil.
Konutun işe ve toplu taşımaya yakınlığı, aidat miktarı, enerji gideri, uzun dönem kiralanabilir olması ve toplam maliyeti de önemli.
Yüksek aidatlı küçük bir rezidans, düşük veya orta gelirli bir çalışan için standart iki artı bir daireden daha erişilebilir olmayabilir.
Bu nedenle konut politikalarında yalnız metrekare küçültmek yerine toplam aylık yaşam maliyetinin dikkate alınması gerekiyor.
Çalışan konutları Antalya için tartışılabilir mi?
Turizm kentlerinde sezonluk veya düşük-orta ücretli çalışanların barınması ayrı bir kent planlama konusu haline gelebilir.
İşveren lojmanlarının yanında uzun dönem kiralık çalışan konutları, uygun maliyetli kiralama modelleri veya ulaşım bağlantısı güçlü bölgelerde küçük konut arzının artırılması olası seçenekler arasında.
Ancak Antalya’da belediye veya kent ölçeğinde yalnız “bekar çalışan konutu” başlığı altında yayımlanmış kapsamlı bir güncel ihtiyaç analizi bulunmuyor.
Öncelikle hangi sektörlerde kaç çalışanın barınma sorunu yaşadığının ortaya konması gerekiyor.
Antalya’da bekar çalışanlar için barınma ve sosyal yaşam imkânları yeterli mi?
Güncel veriler iki farklı tablo ortaya koyuyor.
Barınma tarafında yeterli olduğunu söylemek güç. 2026’da net asgari ücret 28 bin 75,50 TL iken Antalya’da bir artı bir konutların Ağustos ayındaki medyan kira göstergesi yaklaşık 15 bin 875 TL. Kent genelindeki ortalama kira göstergesi ise Haziran sonunda 27 bin 317 TL seviyesine kadar çıkmış durumda.
Bu rakamlar özellikle düşük ve orta ücretli tek gelirli çalışanlar açısından kira, aidat ve faturaların bütçenin büyük bölümünü tüketebileceğini gösteriyor.
Sosyal yaşam tarafında ise seçenek daha fazla. Antalya’nın sahilleri ve açık alanlarının yanında Doğan Hızlan Kütüphanesi, Konyaaltı’ndaki KOSHİM Kütüphanesi ve Trebenna Okuma Evi gibi kamusal alanlar bulunuyor. Belediyelerin festival, sergi, konser ve kültür programları da ücretli ticari mekânların dışında sosyal yaşama katılma seçenekleri yaratıyor.
Ancak sosyal yaşamın gerçek erişilebilirliği yine konut maliyetinden bağımsız değil. Gelirinin büyük bölümünü kiraya ayıran çalışan açısından kentte çok sayıda etkinlik veya işletme bulunması tek başına yeterli olmayabilir.
Bu nedenle Antalya’da bekar çalışanlar açısından temel mesele yalnız “ev bulunuyor mu?” veya “sosyal mekân var mı?” değil; tek maaşla karşılanabilir konut, işe ulaşım ve düşük maliyetli kamusal sosyal yaşamın aynı anda erişilebilir olup olmadığı.
