Antalya’da emekli göçü hangi ilçelerde yoğunlaşıyor?

antalya emekli göçü antalya emekli göçü
Görsel: Yapay zeka ile oluşturulmuştur.

Antalya’da emeklilerin taşındığı ilçeleri gösteren ayrı bir resmî göç tablosu yok. Kıyı yaşamı, sağlık hizmetleri ve konut seçenekleri bazı ilçeleri öne çıkarıyor.

Antalya son yıllarda Türkiye’nin en fazla net göç alan kentlerinden biri olmayı sürdürüyor. TÜİK’in 2025 İç Göç İstatistikleri’ne göre Antalya’ya yıl boyunca 96 bin 27 kişi taşınırken 67 bin 649 kişi başka illere gitti. Kentin net göçü 28 bin 378, net göç hızı ise binde 10,3 olarak gerçekleşti.

Ancak bu verilerin önemli bir sınırı var: Antalya’ya gelenlerin kaçının emekli olduğu ve bu kişilerin hangi ilçelere yerleştiği kamuya açık iç göç tablolarında ayrı bir kategori olarak yayımlanmıyor.

Bu nedenle “emekliler en fazla şu ilçeye taşınıyor” şeklinde kesin bir sıralama yapmak mümkün değil.

Mevcut nüfus yapısı, yaşlı nüfusun geçmişteki dağılımı, kıyı yerleşimleri, sağlık ve sosyal hizmetlere erişim ile belediyelerin ileri yaş gruplarına yönelik hizmetleri birlikte değerlendirildiğinde ise Muratpaşa, Konyaaltı, Alanya ve Manavgat emeklilik döneminde yerleşim açısından dikkat çeken büyük ilçeler arasında bulunuyor. Daha küçük ölçekte Kaş, Finike, Gazipaşa ve Kumluca gibi kıyı ilçeleri de farklı bir yaşam modeli sunuyor.

Antalya gerçekten yoğun göç alıyor mu?

Evet.

2025 yılında Türkiye’de 2 milyon 475 bin 19 kişi iller arasında yer değiştirdi. Antalya 96 bin 27 kişilik aldığı göçe karşılık 67 bin 649 kişi göç verdi ve yılı 28 bin 378 kişilik pozitif göç dengesiyle tamamladı.

Bu değer Antalya’yı net göç kazancı yüksek illerden biri haline getiriyor.

Ancak Antalya’ya taşınan 96 bin kişinin tamamı emekli değil. İş için gelen çalışanlar, üniversite öğrencileri, aileleriyle taşınanlar ve farklı yaşam koşulları arayan kişiler de bu grubun içerisinde.

Dolayısıyla genel iç göç verisini doğrudan “emekli göçü” olarak değerlendirmek doğru değil.

TÜİK emekli göçünü ilçe ilçe açıklıyor mu?

Kamuya açık standart nüfus tablolarında nüfus; yaş, cinsiyet, yerleşim yeri ve farklı demografik özelliklere göre incelenebiliyor. TÜİK’in Nüfus İstatistikleri Portalında il, ilçe, belediye, köy ve mahalle ölçeğinde nüfus büyüklüğü ile yaş ve cinsiyet yapısı gibi göstergeler bulunuyor.

Ancak “başka bir şehirden Antalya’ya emekli olduktan sonra taşınan kişiler” şeklinde ilçe bazlı özel bir seri yayımlanmıyor.

Üstelik 65 yaş üzerindeki nüfus ile emekli nüfus aynı şey değil.

Altmış beş yaşın altında emekli olanlar bulunabildiği gibi 65 yaş üzerindeki bazı kişiler çalışma hayatını sürdürebiliyor. Bu nedenle yaşlı nüfus rakamları ancak emekli yerleşimine ilişkin yardımcı gösterge olarak kullanılabilir.

Antalya’nın nüfusu yaşlanıyor mu?

Türkiye genelinde yaşlı nüfusun payı yükseliyor.

TÜİK’e göre 65 yaş ve üzerindeki nüfus 2020’de 7 milyon 953 bin 555 kişiyken 2025’te 9 milyon 583 bin 59 kişiye çıktı. Beş yıldaki artış yüzde 20,5 oldu.

Antalya’da da yaşlı nüfusun ağırlığı artıyor. TÜİK’in 2025 verilerini aktaran güncel değerlendirmede Antalya’daki kadınların yüzde 11,4’ünün, erkeklerin ise yüzde 9,7’sinin 65 yaş ve üzerinde olduğu belirtiliyor.

Bu değişim yalnızca başka kentlerden gelen emeklilerden kaynaklanmıyor. Antalya’da uzun süredir yaşayan nüfusun yaşlanması da toplam içerisindeki ileri yaş payını yükseltiyor.

Muratpaşa neden öne çıkıyor?

Muratpaşa emeklilik döneminde kent merkezinde yaşamayı tercih edenler açısından Antalya’nın dikkat çeken ilçelerinden biri.

İlçenin 2025 nüfusu 510 bin 887 kişiye ulaştı. Muratpaşa, Kepez’in ardından Antalya’nın ikinci en kalabalık ilçesi konumunda.

Muratpaşa’nın avantajı yalnızca sahile yakın mahalleler değil.

Hastaneler, aile sağlığı merkezleri, toplu ulaşım, çarşı, parklar ve günlük ihtiyaçların kısa mesafelerde karşılanabilmesi ileri yaş dönemindeki yerleşim tercihlerinde önem taşıyabiliyor.

İlçenin yaşlı nüfus açısından geçmişten gelen belirgin bir yoğunluğu da bulunuyor. 2020 tarihli resmî yaş dağılımında Muratpaşa’da 65 yaş ve üzerindeki kişi sayısı 51 bin 685 olarak kaydedilmişti. Bu rakam o dönemde Antalya ilçeleri arasındaki en yüksek mutlak yaşlı nüfuslardan biriydi.

Bu veri güncel emekli göçünü göstermiyor ancak Muratpaşa’nın uzun süredir güçlü bir ileri yaş nüfusuna ev sahipliği yaptığını ortaya koyuyor.

Muratpaşa’daki yaşlı evleri yerleşim yapısını gösteriyor mu?

Doğrudan göçü göstermiyor ancak belediye hizmetlerinin demografik yapıya nasıl uyum sağladığına ilişkin fikir veriyor.

Muratpaşa Belediyesi Falez, Fener, Soğuksu, Kızılsaray ve Konuksever gibi farklı bölgelerde Yaşlı Evleri hizmetleri yürütüyor. Bu merkezlerde sosyal, kültürel ve farklı aktif yaşlanma faaliyetleri gerçekleştiriliyor.

Daha eski mahalle analizlerinde Bahçelievler, Gençlik, Haşim İşcan ve Meltem gibi merkezi mahallelerde 65 yaş üzerindeki nüfus oranlarının ilçenin farklı bölgelerine göre daha yüksek olduğu görülmüştü.

Ancak bu durum söz konusu mahallelerin bugün en fazla emekli göçü alan yerler olduğunu kanıtlamıyor. Mevcut yaşlı nüfusun uzun yıllardır aynı mahallede yaşayan yurttaşlardan oluşması da mümkün.

Konyaaltı neden emeklilik döneminde tercih edilebilir?

Konyaaltı’nda 2025 nüfusu 199 bin 414 kişiye ulaştı. İlçenin nüfusu 2024’te 196 bin 79’du.

Sahil, yürüyüş alanları, parklar, toplu ulaşım ve sağlık hizmetlerine erişim Konyaaltı’nı emeklilik döneminde yaşam yeri arayanlar açısından görünür hale getirebiliyor.

İlçede ileri yaştaki yurttaşlara yönelik belediye hizmetlerinin de giderek kurumsallaştığı görülüyor.

Konyaaltı Belediyesi 2026’da ilçede yaşayan emeklilere yönelik Emekli Kart uygulamasını sürdürüyor. Kart kapsamında bazı sağlık kuruluşları, kuaförler ve anlaşmalı işletmelerde indirimlerin yanı sıra emekli kahvelerinden yararlanma olanakları bulunuyor.

Belediye ayrıca Gürsu’daki Emekli Kahvesi’nde Eylül 2026 itibarıyla iyileştirme çalışmaları yürütüyor.

Bu hizmetler Konyaaltı’nda önemli bir emekli nüfusunun bulunduğunu gösteriyor ancak başka illerden kaç emeklinin ilçeye yeni taşındığını tek başına ortaya koymuyor.

Gürsu, Altınkum ve Liman gibi mahalleler neden gündeme geliyor?

Konyaaltı’nda sahile erişimi güçlü olan Gürsu, Altınkum, Liman ve çevresindeki mahalleler emeklilik dönemindeki yaşam tercihlerinde sık gündeme gelebiliyor.

Yürünebilir çevre, sahil bandı ve günlük hizmetlere erişim özellikle özel araç kullanmak istemeyen ileri yaştaki kişiler açısından önem taşıyabiliyor.

Antalya Kent Haber’in Ağustos 2026’daki emeklilerin mahalle tercihleri incelemesinde de Konyaaltı ve Muratpaşa çevresindeki mahalleler; sağlık, ulaşım, sosyal yaşam, kira ve sahile erişim ölçütleriyle değerlendirilmişti. Çalışmada ayrıca resmî bir “en çok emekli taşınan mahalle” istatistiğinin bulunmadığı özellikle belirtilmişti.

Dolayısıyla mahalle tercihleri hakkında yaşam koşullarına dayalı değerlendirme yapılabilir ancak kesin göç sıralaması oluşturulamaz.

Alanya neden emekli göçünde dikkat çekiyor?

Alanya Antalya’nın nüfusu en hızlı büyüyen büyük kıyı ilçelerinden biri.

İlçenin nüfusu 2024’te 361 bin 873 iken 2025’te 371 bin 547’ye çıktı. Bir yılda yaklaşık 9 bin 700 kişilik artış gerçekleşti.

Bu artışın tamamının emeklilerden kaynaklandığını söylemek mümkün değil.

Alanya güçlü turizm ekonomisi, yerli ve yabancı yerleşik nüfusu, kıyı mahalleleri ve büyük ilçe merkezi nedeniyle genç çalışanlardan emeklilere kadar farklı nüfus gruplarını çekiyor.

2020 tarihli yaş dağılımında ilçede 65 yaş ve üzerindeki nüfus 28 bin 729 kişiydi.

Bu rakam Alanya’da ileri yaş nüfusun yıllardır önemli bir büyüklüğe sahip olduğunu gösteriyor. Fakat 2025’te ilçeye taşınan emeklilerin sayısını vermiyor.

Mahmutlar gibi bölgelerde emekli yerleşimi ayrı mı değerlendirilmeli?

Alanya içerisinde Mahmutlar, Kestel, Avsallar ve benzeri kıyı yerleşimleri uzun süreli yabancı ve yerli yerleşimin yoğun olduğu alanlar arasında.

Bu bölgelerde turistik konut stoku, apartman ve site yaşamı ile günlük ihtiyaçlara yönelik ticari altyapının geniş olması emeklilik döneminde yerleşmeyi kolaylaştırabilir.

Ancak yabancı yerleşikler, çalışan nüfus, yatırım amaçlı konut sahipleri ve emekliler aynı bölgelerde birlikte bulunduğu için yalnızca toplam nüfus artışı üzerinden emekli göçünü hesaplamak mümkün değil.

Alanya’nın kıyı mahallelerindeki nüfus hareketliliğini anlamak için ikamet edenlerin yaş, önceki ikamet ili ve çalışma-emeklilik statüsünü birlikte gösteren verilere ihtiyaç bulunuyor.

Manavgat da emekliler açısından öne çıkıyor mu?

Manavgat 2025’te 266 bin 480 nüfusa ulaştı. İlçenin 2024 nüfusu 262 bin 576 kişiydi.

Manavgat’ın büyük bir ilçe merkezi olması, hastane ve sağlık altyapısına sahip bulunması ve Side başta olmak üzere kıyı yerleşimlerine yakınlığı emeklilik döneminde farklı yaşam seçenekleri oluşturuyor.

2020 verilerinde Manavgat’ta 65 yaş ve üzerindeki nüfus 17 bin 722 kişiydi.

Ancak ilçenin nüfus büyümesinde turizm çalışanları, aileler ve diğer iç göç grupları da etkili. Bu nedenle güncel nüfus artışının ne kadarının emekli göçü olduğu bilinmiyor.

Kaş emekli göçü açısından nasıl bir profil sunuyor?

Kaş, Antalya’nın büyük merkez ilçelerinden çok daha küçük bir nüfusa sahip.

2025 nüfusu 63 bin 957 kişi.

Buna karşılık 2020 yaş dağılımında 65 yaş ve üzerindeki nüfus 7 bin 724 kişiydi. Bu değer o dönem ilçe nüfusunun yaklaşık yüzde 13’üne karşılık geliyordu.

Kaş’ın kıyı yaşamı ve küçük yerleşim yapısı emeklilik döneminde daha sakin bir yaşam isteyen kişiler açısından seçenek oluşturabilir.

Ancak ilçede turizm kaynaklı dönemsel nüfus, ikinci konutlar ve kırsal mahallelerde uzun yıllardır yaşayan yaşlı nüfus da bulunduğu için 65+ oranını doğrudan yeni emekli göçü şeklinde yorumlamak doğru değil.

Finike ve Gazipaşa neden alternatif olabilir?

Finike ve Gazipaşa büyükşehir merkezinin yoğunluğundan uzak, ancak temel ilçe hizmetlerine sahip kıyı yerleşimleri.

2025 yılında Finike’nin nüfusu 52 bin 436, Gazipaşa’nın nüfusu ise 55 bin 850 kişi olarak kaydedildi.

2020 verilerinde Finike’de 5 bin 644, Gazipaşa’da 6 bin 233 kişi 65 yaş ve üzerindeydi.

Bu ilçelerde yaşlı nüfusun görece görünür olması emeklilik dönemindeki yaşam açısından dikkat çekici.

Ancak yine aynı ayrım geçerli: mevcut yaşlı nüfusun yüksekliği, ilçenin başka şehirlerden emekli göçü aldığı anlamına tek başına gelmiyor.

Kumluca’da durum nasıl?

Kumluca’nın 2025 nüfusu 75 bin 588 kişi.

İlçe Antalya’nın batı kıyısındaki yerleşim ve tarım merkezlerinden biri.

2020 yılında ilçede 65 yaş ve üzerindeki nüfus 6 bin 576 kişiydi.

Kumluca’nın ekonomik yapısında tarımın güçlü olması, ilçenin emeklilik göçü profilini Konyaaltı veya Muratpaşa gibi hizmet ağırlıklı kent merkezlerinden farklılaştırıyor.

Bu nedenle Antalya’daki emeklilik göçünü tek bir kıyı yaşamı modeli üzerinden değerlendirmemek gerekiyor.

En yüksek yaşlı nüfus oranı kıyıda mı?

Hayır.

Antalya’da 65 yaş ve üzerindeki nüfusun toplam nüfus içindeki oranının yüksek olduğu bazı ilçeler kıyı turizmiyle değil kırsal demografik yaşlanmayla öne çıkıyor.

2020 tarihli resmî dağılımda Akseki’nin 10 bin 957 kişilik nüfusunun 3 bin 211’i, Gündoğmuş’un 7 bin 492 kişilik nüfusunun 2 bin 212’si, İbradı’nın 2 bin 947 kişilik nüfusunun ise 775’i 65 yaş ve üzerindeydi.

Bu ilçelerde yaşlı nüfus oranının yüksek olması emeklilerin dışarıdan yoğun biçimde bu ilçelere taşındığını göstermiyor.

Genç nüfusun eğitim ve iş için başka şehirlere göç etmesi de yaşlı nüfus oranını yükseltebilir.

Bu nedenle “yaşlı nüfus oranı en yüksek ilçe” ile “en fazla emekli göçü alan ilçe” birbirinden tamamen farklı göstergeler.

Kepez’de yaşlı nüfus fazla ama emekli göçü mü?

Kepez Antalya’nın 2025 itibarıyla 649 bin 102 kişiyle en kalabalık ilçesi.

2020 yılında ilçedeki 65 yaş üzeri nüfus 35 bin 137 kişiydi ve bu sayı Antalya’daki en büyük mutlak yaşlı nüfuslardan birini oluşturuyordu.

Ancak Kepez’in toplam nüfusu da çok büyük.

Bu nedenle yüksek yaşlı kişi sayısı tek başına ilçenin emekli göçünde ilk tercih olduğunu göstermez.

Kepez daha geniş konut stoku, yeni yerleşim bölgeleri ve kent merkezinin farklı bölümlerine bağlantılarıyla her yaş grubundan göç alabilen bir ilçe.

Emekliler neden kıyı ilçelerini tercih edebilir?

Emeklilik sonrasında iş yerine her gün ulaşma zorunluluğunun ortadan kalkması yerleşim tercihlerini değiştirebilir.

Kıyıya erişim, park ve yürüyüş alanları, daha sakin çevre, sağlık kuruluşlarına yakınlık, günlük alışverişin yürüyerek yapılabilmesi ve sosyal yaşam emeklilik döneminde daha önemli hale gelebilir.

Antalya’nın ılıman kış koşulları da yıl boyunca açık alan kullanımını artırabilen unsurlardan biri.

Fakat bu faktörlerin her emekli için aynı ağırlığa sahip olduğu söylenemez.

Aileye yakınlık, kira veya konut fiyatı ve mevcut sosyal çevre de taşınma kararında belirleyici olabilir.

Sağlık hizmetlerine erişim ilçe seçiminde neden önemli?

İleri yaşlarda hastane, aile sağlığı merkezi ve eczaneye erişim daha sık ihtiyaç haline gelebiliyor.

Bu nedenle Muratpaşa ve Konyaaltı gibi Antalya kent merkezindeki ilçeler, büyük hastanelere ve sağlık hizmetlerine ulaşım açısından farklı bir avantaj sunabiliyor.

Alanya ve Manavgat ise kendi büyük hastane ve sağlık altyapıları sayesinde Antalya kent merkezinden uzakta bağımsız yaşam merkezleri oluşturuyor.

Kaş, Finike veya daha küçük kıyı ilçelerinde ise bazı uzmanlık hizmetleri için daha büyük merkezlere seyahat gerekebilmesi emeklilik dönemindeki konut kararında dikkate alınabilecek bir unsur.

Toplu taşıma ve yürünebilirlik neden önemli?

Emeklilik döneminde özel araç kullanımının azalması mümkün.

Bu durumda evin sağlık merkezi, pazar, market, park ve toplu taşıma durağına uzaklığı daha önemli hale geliyor.

Muratpaşa’nın merkez mahalleleri bu açıdan daha sık bir hizmet ağı sunarken Konyaaltı’nın sahil çevresinde yürüyüş ve açık alan olanakları öne çıkıyor.

Daha küçük kıyı ilçelerinde günlük mesafeler kısa olabilse de mahalle ile hastane veya ilçe merkezi arasındaki toplu taşıma seçenekleri değişebiliyor.

Dolayısıyla emekli açısından yalnızca “denize yakın ev” değil, günlük ihtiyaçlara ulaşılabilirlik de belirleyici.

Konut maliyetleri emekli göçünün yönünü değiştirebilir mi?

Evet.

Sabit veya sınırlı emekli geliriyle yaşayan kişiler açısından kira ve aidat, taşınma kararının temel unsurlarından biri olabilir.

Konyaaltı veya Muratpaşa’nın sahile yakın bölgelerinde yüksek konut maliyetleri daha ekonomik mahallelere veya Finike, Gazipaşa ve Kumluca gibi daha küçük ilçelere yönelimi artırabilir.

Ancak Antalya’da emekli hanelerin ilçe değiştirme kararlarını kira fiyatlarıyla doğrudan eşleştiren güncel bir çalışma bulunmuyor.

Bu nedenle konut maliyetinin etkisinin büyüklüğünü ölçmek mümkün değil.

Emekli göçü mahalle ekonomisini nasıl etkiliyor?

Kalıcı olarak yerleşen emekliler sezonluk turistlerden farklı bir tüketim profiline sahip.

Yıl boyunca market, pazar, eczane, kafe, sağlık hizmetleri, kuaför ve çeşitli mahalle işletmelerini kullanıyorlar.

Bu durum özellikle yerleşik nüfusun önemli bir bölümünün ileri yaşta olduğu mahallelerde sağlık ve gündelik bakım hizmetlerine yönelik talebi artırabilir.

Belediyelerin emekli kahvesi, yaşlı evi ve sosyal destek programları oluşturması da ilçelerin hizmet yapısının yaşlanan nüfusa göre değiştiğini gösteriyor. Muratpaşa’nın Yaşlı Evleri ile Konyaaltı’nın güncel Emekli Kart ve Emekli Kahvesi uygulamaları bunun örnekleri arasında.

Emekli göçü sağlık ve bakım hizmetlerine talebi artırır mı?

İleri yaş nüfusun artması aile sağlığı, kronik hastalık takibi, evde bakım ve erişilebilir ulaşım ihtiyacını büyütebilir.

TÜİK’in Türkiye Yaşlı Profili Araştırması’nda 65 yaş ve üzerindeki kişilerin yüzde 16,4’ü evde bakım desteğine ihtiyaç duyduğunu belirtmişti. Yetmiş beş yaş ve üzerindekilerde bu oran yüzde 26,9’a çıkıyor. Bu veriler Türkiye geneline ait, Antalya’ya özel değil.

Bu nedenle emekli ve ileri yaş nüfus alan ilçelerde yalnızca konut üretiminin değil sağlık, bakım, erişilebilir kaldırım ve toplu ulaşım hizmetlerinin de birlikte planlanması gerekiyor.

Antalya’ya emekli göçü neden il bazında da tam olarak ölçülemiyor?

İç göç kayıtlarında kişinin önceki ve yeni ikamet yeri izlenebiliyor.

Ancak kamuya açık standart tablolar kişiyi “emekli göçmen” şeklinde ayrıca sınıflandırmıyor.

Ayrıca emeklilik yaşı ile istatistiklerde kullanılan 65+ yaş eşiği birbirinden farklı.

Örneğin 58 yaşında emekli olup Antalya’ya taşınan bir kişi 65+ nüfus içerisinde görünmeyecek. Buna karşılık 68 yaşında çalışmaya devam eden kişi yaşlı nüfusta bulunacak ancak emekli olmayabilir.

Bu nedenle emekli göçünün gerçek boyutunun ölçülmesi için yaş bilgisinin yanında çalışma veya emeklilik statüsünün de göç verileriyle eşleştirilmesi gerekiyor.

Antalya’da hangi ilçeler emekli göçünde öne çıkıyor?

Kesin bir resmî sıralama bulunmuyor.

Ancak eldeki göstergeler iki farklı ilçe grubunu birbirinden ayırmayı gerektiriyor.

Muratpaşa, Konyaaltı, Alanya ve Manavgat, büyük nüfusları, kıyı veya kent yaşamı, sağlık hizmetleri ve sosyal altyapıları nedeniyle emeklilik sonrası yerleşim açısından güçlü adaylar olarak öne çıkıyor.

Kaş, Finike, Gazipaşa ve Kumluca ise daha küçük ölçekli kıyı yaşamı isteyenler açısından alternatif oluşturabiliyor.

Buna karşılık Akseki, Gündoğmuş, İbradı ve Korkuteli gibi ilçelerde ileri yaş nüfus oranının yüksek olması mutlaka yoğun emekli göçü anlamına gelmiyor. Bu bölgelerde mevcut nüfusun yaşlanması ve gençlerin başka yerlere göçü de oranları yükseltebiliyor.

Antalya’da emekli göçünü anlamak için hangi veriler gerekiyor?

Antalya’ya yönelik emekli göçünün gerçek haritasını çıkarabilmek için kişinin önceki ikamet ili, yeni yerleştiği ilçe, yaşı ve emeklilik statüsünün anonim biçimde birlikte değerlendirilmesi gerekiyor.

Bunun yanında konutun kiralık veya mülk olması, tek başına mı yoksa eşiyle mi taşındığı ve taşınma nedeni gibi bilgiler de kent politikası açısından önemli.

Bugün bu göstergelerin tamamını ilçe bazında birleştiren kamuya açık bir veri seti bulunmuyor.

Bu nedenle Antalya’daki emekli göçü hakkında kesin bir ilçe sıralaması yerine, nüfus yapısı ve yaşam koşullarına dayalı eğilimlerden söz etmek daha doğru.

Antalya’da emekli göçü hangi ilçelerde yoğunlaşıyor?

2025’te Antalya’nın 28 bin 378 kişilik net iç göç kazanması kentin yaşam yeri olarak çekiciliğini koruduğunu gösteriyor.

Ancak bu grubun ne kadarının emekli olduğu açıklanmıyor.

Mevcut göstergeler, kent merkezindeki sağlık ve sosyal hizmetlere erişim nedeniyle Muratpaşa ve Konyaaltı’nın; büyük kıyı yerleşimleri olmaları nedeniyle Alanya ve Manavgat’ın emeklilik dönemindeki yerleşim tercihleri açısından öne çıktığını düşündürüyor. Kaş, Finike, Gazipaşa ve Kumluca ise daha küçük kıyı ilçesi alternatifi sunuyor.

Buna karşılık yalnızca 65 yaş üzerindeki nüfus oranına bakarak emekli göçünün yönünü belirlemek yanıltıcı. Antalya’nın iç kesimlerindeki bazı ilçelerde yüksek yaşlı nüfus oranı yeni emekli göçünden çok mevcut nüfusun yaşlanması ve genç nüfus kaybıyla ilişkili olabilir.

Antalya’da emekli göçünün hangi ilçelerde gerçekten yoğunlaştığını kesin olarak söyleyebilmek için ilçe bazında emeklilik statüsüne göre iç göç verilerinin düzenli olarak yayımlanmasına ihtiyaç bulunuyor.